Sömürü, eşitsizlik ve baskı üzerine kurulmuş sınıflı toplumlarda egemenliğin tesisinde, din gibi uyuşturma araçlarının yanında, yalanla ve çeşitli numaralarla algının yönlendirilmesi, her dönem başvurulan bir yol olmuştur. Ne var ki bugün gelinen aşamada, artık bu araçlar, egemenlerin elinde bir sektöre, profesyonel kadrolar eşliğinde imkanlar dizisine dönüşmüştür.

ÖNDER BABAT'IN KATİLLERİNİ AİHM DEĞİL
EMEKÇİ HALKLARIMIZ YARGILAYACAKTIR

Önder BABAT, 3 Mart 2004 tarihinde dergi büromuzun önünde profesyonel bir alçaklıkla katledildi. Devlet biçiminde örgütlenmiş güçler, tarafından işlenen bu politik cinayet, yine devlet kurumları tarafından unutturulmaya, üzeri örtülmeye çalışıldı.

Kimi direnişler vardır ki içinde bulunduğu tarihsel kesitte, amaçladığından daha büyük kazanımların önünü açar. Bu tip direnişler, örgütlülük ve politiklik seviyesini aşan anlamlar kazanabilir. Türkiye işçi sınıfı tarihinde böylesi eylemlerin başında "Kavel" direnişi gelir.

İnsanlık, yeni bir yıla merhaba derken kapitalizmin yarattığı bütünsel yıkım katlanarak devam ediyor. Başta Ortadoğu olmak üzere dünyanın birçok coğrafyasında halklar, emperyalist saldırganlık ve savaşla katlediliyor. Diğer yandan ise yine egemenlerin müsebbibi olduğu ekonomik kriz, işsizlik, açlık ve bunların getirdiği yük emekçi halkların sırtına yıkılıyor. Bu noktada 2010'un, dünyanın hemen her yerindeki emekçi halklar için çok daha ciddi sınavlara gebe olduğunu söylemek gerekiyor.

Emperyalizm çağında burjuvazinin devrimci niteliğini yitirmesi, demokratik sorunların çözümünü devrim meselesi haline getirmiştir. Burjuvazi ortaya çıktığında; ulusal pazarlarını çizmek, kadın emeğini sanayide kullanabilmek, kilisenin hakimiyetini kırarak inanç sorunlarında laik (!) bir çizgi tutturmak gibi adımları, çıkarı gereği atmıştı. Ancak bizim gibi kendi iç dinamikleriyle gelişmiş burjuvazisi olmayan toplumlarda demokratik sorunlar çözülememiş, aksine soruna muhatap olan halk kitleleri baskı ve sindirme yoluyla susturulmaya çalışılmıştır.